Bruno Fernandes heeft in 335 wedstrijden voor Manchester United 111 doelpunten gemaakt, maar zijn vorm van het huidige seizoen valt sterk tegen. In de eerste zes competitiewedstrijden scoorde hij drie keer en gaf hij één assist, en die assist leverde hij al in de tweede wedstrijd tegen Ipswich.
Het is pas zeven weken geleden dat Fernandes in het Manchester Opera House stond en sprak over zijn trots op de PFA Player of the Year-prijs voor 2025/26. De Manchester United-aanvoerder had die prijs al eerder gewonnen, net als de Premier League-prijs en de prijs van de Football Writers. Die onderscheidingen waren een erkenning voor zijn enorme bijdrage aan de onverwachte derde plaats van zijn ploeg.
Fernandes scoorde negen keer en gaf 21 assists, en daarmee brak hij een Premier League-record dat hij deelde met Thierry Henry en Kevin de Bruyne. In de laatste elf wedstrijden van vorig seizoen maakte hij of scoorde hij zelf 12 van de 21 doelpunten van United. In de reeks van zeven wedstrijden die United terugbracht naar het Europese topvoetbal na twee jaar afwezigheid, was de 31-jarige betrokken bij negen van de twaalf doelpunten.
Statistisch was dat opmerkelijk. Het deed denken aan Eric Cantona in het titelwinnende seizoen 1995/96, toen hij in zes opeenvolgende wedstrijden scoorde, waarvan er vijf eindigden met één doelpunt van United.
“Het was een bijzonder seizoen voor mij”, vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. “Ik ben heel trots.
Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een team, we spelen voor een club, we spelen voor de fans. Er is niets specialers dan dat.”
Een opvallend contrast met vorig seizoen
Die woorden klinken nu extra zwaar, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers zijn de cijfers van dit seizoen een stuk minder indrukwekkend.
Fernandes heeft in alle zes Premier League-wedstrijden van Manchester United de volledige speeltijd gemaakt. Zijn drie doelpunten en één assist kwamen allemaal tegen Ipswich, de enige overwinning van zijn ploeg tot nu toe.
De cijfers zijn wel beter dan vorig seizoen, toen hij in de eerste zes wedstrijden twee keer scoorde en geen enkele kans creëerde. Toen speelde Fernandes echter op de diepere middenveldpositie die Ruben Amorim verkoos.
Dit seizoen zet Fernandes gemiddeld 3,3 schoten per wedstrijd, het op één na hoogste aantal uit zijn carrière bij de club. Zijn beste was 3,5 in 2020/21. Tegelijk is zijn gemiddelde van 0,8 schoten op doel het op één na laagste. Ook zijn kansencreatie is met gemiddeld 2,5 per wedstrijd de op één na laagste van zijn tijd op Old Trafford, en dat is duidelijk minder dan de 4,0 die hij vorig seizoen noteerde.
Nog opvallender is dat hij dit seizoen tot nu toe slechts één ‘grote kans’ heeft gecreëerd: de lob die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de verdediging van Ipswich. Vorig seizoen creëerde Fernandes gemiddeld één grote kans per wedstrijd.
Deze cijfers, samen met zijn algemene betrokkenheid, verklaren misschien deels waarom United slechts zes punten uit zes wedstrijden haalde. Het is hun slechtste competitiestart in veertig jaar, toen Ron Atkinson werd ontslagen om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.
Maar is Fernandes de oorzaak van de malaise van United, of is hij er een symptoom van?
Twijfels over zijn fitheid
Over de fitheid van de Portugese spelmaker bestaat onzekerheid. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij werd onlangs niet opgesteld voor de Nations League-wedstrijd tegen Noorwegen. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de voormalige Sporting-speler “pijn speelde”.
Fernandes was echter fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de verlengde break. Daarvoor speelde hij de volledige negentig minuten bij de 4-0 overwinning op de Azerbeidzjaanse kampioen Sabah FK in de Champions League.
United-trainer Michael Carrick ziet dat niet als probleem, terwijl hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.
“Hij had last van iets, maar dat gebeurt vaak”, zei Carrick. “Spelers spelen met blessures.
Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij toont.
Hij is er vrijwel overheen, was vanochtend op de training heel scherp en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Het gemis van Casemiro en Sesko
Aan het eind van vorig seizoen, toen de bijdrage van Fernandes op zijn productiefst was, speelde Benjamin Sesko regelmatig als nummer negen en vormde de veteraan Casemiro het anker van het middenveld van United.
Van de negen competitiedoelpunten die Sesko in 2026 maakte, bereidde Fernandes er vier voor. Ook gaf Fernandes vier van de laatste vijf doelpunten van Casemiro als speler van Manchester United, vanaf 1 februari.
Los van de doelpunten is ook duidelijk dat de aanwezigheid van Sesko en Casemiro wordt gemist.
Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen niet beweren dat de huidige lage loopcijfers van United komen doordat de 34-jarige in de zomer naar Inter Miami vertrok. Zijn positiespel en spelinzicht blijven echter op een hoog niveau. Daardoor kon Fernandes meer risico nemen, in het vertrouwen dat United bij balverlies in de omschakeling niet overvallen zou worden.
Wat Sesko betreft: zijn recente scheenbeenblessure versterkt alleen een gebrek aan betrokkenheid dat zwaar voelbaar is. Er is nog geen einddatum te zien.
Een beperkende rol
De clubleiding negeerde in de zomer het geroep om extra aanvallende versterking en versterkte in plaats daarvan het middenveld van Carrick.
Een plan om de initiële afwezigheid van de Sloveen op te vangen door Mbeumo als nummer negen te gebruiken, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd in Hull een enkelblessure opliep.
Matheus Cunha kreeg daarop de rol, maar hij zakte herhaaldelijk diep, precies in de ruimte die Fernandes bezette. Het duo vond nooit een effectieve manier om dat op te lossen.
Voor Fernandes voelt het beperkend. Hij is geen speler die het aan zelfvertrouwen ontbreekt, maar het lijkt wel alsof zijn besluitvorming eronder lijdt.
In de wedstrijd tegen Tottenham afgelopen weekend had Fernandes een ongelooflijke 23 minuten nodig om één pass te geven.
Carrick blijft achter zijn aanvoerder staan
Carrick zei maandag, terwijl hij vooruitkeek naar het Champions League-duel met Atlético, dat niemand “gegarandeerd” een plek in zijn ploeg heeft. Hij voegde er genoeg voorbehouden aan toe om duidelijk te maken dat het weglaten van zijn aanvoerder niet in zijn gedachten opkomt.
Toch moet United beter gaan spelen, en dat betekent dat Fernandes ook beter moet gaan spelen.
“Bruno is een topspeler”, zei Carrick.
“Soms loopt het gewoon niet mee. Soms heb je een periode waarin dat gebeurt.
Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club, en hij zal dat in de toekomst opnieuw doen, daar twijfel ik niet aan.”
About the Author
